Systemy rynnowe – podstawy

Rynny instaluje się na budynku aby ochronić ściany oraz fundamenty przed wodą. Ilość i wielkość rynien, a także ich przepustowość, rozmieszczenie i sposób mocowania dobiera się w zależności od powierzchni i nachylenia dachu oraz klimatu panującego w danej okolicy. Rynny są najczęściej wykonane z PVC, powlekanego aluminium lub stali ocynkowanej. Czasami zdarzają się nawet drewniane rynny. W skład pełnego systemu orynnowania wchodzą rynny dachowe, rury spustowe, kosze zlewowe oraz niezbędne akcesoria.

Wszystkie elementy instalacji rynnowej powinny pochodzić z jednego systemu. Zagwarantuje to ich dokładne dopasowanie i szczelność. Montując rynny należy pamiętać o zapewnieniu spadku pomiędzy 2 a 5 milimetrów na metr w kierunku rury spustowej. Należy również pamiętać o tym, że rynny zmieniają swoją długość pod wpływem temperatury – nie montuje się ich na stałe do haków, a jedynie na nich opiera, a przy łączeniu elementów stosuje się elementy kompensacyjne.

Jeżeli mamy problemy z oblodzeniem rynn, albo zbieraniem się w nich śniegu – możemy zainstalować w nich przewody grzejne.

systemy-rynnowe

Główne elementy systemu rynnowego to:

Rynny dachowe – podstawa systemu, która zbiera wodę, która spływa z dachu. Najczęściej w przekroju prostokątnym lub półokrągłym. Rynna może być zawieszona lub położona na hakach rynnowych. Rynna może być również wyposażona w specjalną siatkę zabezpieczającą przed liśćmi i odchodami ptaków.

Rura spustowa służy odprowadzeniu wody z rynien. Woda jest transportowana do gruntu lub instalacji deszczowej. Rury spustowe montujemy do ściany obejmami z trzpieniem, tak by były odsunięte od budynku.

Kosz zlewowy to element wypełniający wklęsłe połączenia połaci dachowych.

Oprócz tych głównych elementów instalacje rynnowe posiadają wiele dodatków:

Wylewka to zakończenie rury spustowe. Rura może być również zakończona wpustem do systemu odwodnienia rynnowego.

Kolanka – dzięki nim można poprowadzić orynnowanie wzdłuż ściany budynku.

Wylot umożliwia skierowanie wody z rynien do rur spustowych

Łapacze i rozdzielacze wody – dzięki nim strumień deszczówki jest kierowany do zbiorników do późniejszego wykorzystania (np. do podlewania lub mycia samochodu).

Czyszczak lub rewizja – umożliwiają czyszczenie rur spustowych.

Drzwi zewnętrzne – jakie wybrać?

Drzwi wejściowe do domu lub mieszkania są pierwszą rzeczą którą widzą nasi goście. Powinny być estetyczne, wytrzymałe oraz chroniące przed włamaniem. Wybierając drzwi wejściowe należy baczną uwagę zwrócić na materiał z jakiego są wykonane. Na rynku czeka nas szeroka gama materiałów od drewna po włókno szklane. Na drzwiach wejściowych nie warto oszczędzać – warto wybrać drzwi ciepłe i dobrze uszczelnione, tak by przez nie nie uciekało ciepło i nie wlatywały niepożądane dźwięki z zewnątrz. Do tego jeżeli mamy mieszkanie w bloku warto poszukać drzwi bardzo solidnych, ale nie rzucających się w oczy – wręcz wyglądających „bardzo normalnie”. Złodzieje typując mieszkania do okradzenia, często patrzą w pierwszej kolejności na „wizytówkę domu”.

drzwi-antywlamaniowe

Drzwi z PVC – mają ramę wykonane z dwu- lub trzykomorowych profili, które są wzmacniane stalowymi kształtownikami. Wypełnione są przeszkleniami lub płytą, a wykończenie mają z okleiny PVC lub folii. Są bardzo łatwe w czyszczeniu.

Drzwi drewniane – wykonane są z drewna warstwowo klejonego, trzeba je pielęgnować środkami do drewna i co kilka lat odnawiać

Drzwi z włókna szklanego – mają ramę drewnianą, a do niej przytwierdzone płyty z włókna szklanego. Są lekkie i wytrzymałe oraz pokryte laminatem w kolorze drewna.

Drzwi stalowe – wykonane ze stali cynkowej (ościeżnica i rama). Są bardzo odporne na niekorzystne warunki pogodowe. Skrzydło obłożone jest lakierowaną blachą albo powleczone folią z PVC w kolorze imitującym drewno lub innym.

Wybierając drzwi warto zwrócić uwagę na zamki z wielozastawkowymi mechanizmami. Pamiętajmy też, że nie każde drzwi nazywane „antywłamaniowymi” takie są. Producenci często nazywają tak drzwi o klasie A lub B, które nie gwarantują najwyższego poziomu ochrony. Jedynie drzwi o klasie C dają najwyższy stopień zabezpieczeń.

Dachówki cementowe – podstawy

Dachówki wykonane z cementu bardzo przypominają dachówki ceramiczne. Te cementowe wykonane są z piasku odfiltrowanego z zanieczyszczeń, cementu i wody. Do dachówek dodaje się pigment lub maluje farbą akrylowo-silikatową. Pokrycie dachówek farbą zmniejsza ich nasiąkliwość wodą, zabezpiecza przed obrastaniem mchem oraz powstawaniem wapiennych nalotów.

Dachówki cementowe charakteryzuje niepalność, bardzo długa trwałość i odporność na złe warunki atmosferyczne. Są lżejsze od dachówek ceramicznych, ważą ok. 40 kg/m2, a ich cena oscyluje pomiędzy blachodachówką a dachówkami ceramicznymi. Ich zaletą jest możliwość pokrycia dachów o szerokim zakresie nachylenia – od 22 do 65 stopni.

Co kilkanaście lat dachówki wykonane z cementu należy pomalować farbą akrylową, która zabezpiecza je przed działaniem promieni UV.

dachowki-cementowe

Na rynku dostępne jest kilka rodzajów dachówek cementowych:

grecka – podobna do romańskiej, ma bardziej proporcjonalnie wyprofilowane fale

tegalit – płaska dachówka w kształcie kwadratu, zapewnia wysoką szczelność

pojedyncza i podwójna esówka – są to lekkie i małoformatowe dachówki, mają delikatnie falisty kształt

staroniemiecka – najczęściej układana na budynkach zabytkowych, ma bardzo oryginalny kształt

Domy z bali – podstawy

Zaczynając planowanie budowy domu z bali należy dokładnie zapoznać się z ofertą producentów. Wiele firm do podstawowej oferty zalicza stropy i ściany, więźbę dachową oraz podłogi i boazerię, niektóre wliczają nawet schody i stolarkę otworową.

Domy z bali najczęściej wykonywane są z drewna świerkowego lub sosnowego, a także droższego dębu, modrzewia, cedru lub jodły. Do budowy stosuje się bale prostokątne strugane czterostronnie, a także bale okrągłe z wyfrezowanymi gniazdami i zamkami. Spotkać można również bale o przekroju trapezu. Używa się bali o różnej wilgotności – powyżej 19% to drewno mokre, zwane drewnem zielonym. Wilgotność poniżej 19% to drewno suche, suszone lub sezonowane.

domy-z-bali

Ściany w domach z bali można wznosić w konstrukcji wieńcowej, zwanej zrębową lub węgłową. Belki układamy jedną na drugiej w narożach, łącząc je na zamki lub za pomocą drewnianych kołków. Szczeliny pomiędzy balami uszczelnia się pakułami, wełną drzewną lub gumowymi uszczelkami. Jest jeszcze metoda sumikowo-łątkowa, która polega na ustawianiu słupów co około dwa metry, a pomiędzy nie wsuwa się poziome bale.

Stropy buduje się z (co nie powinno dziwić) belek drewnianych, a pomiędzy nie tak jak w przypadku ścian – układa się izolację. Tak przygotowany strop podbija się deskami. Dach zazwyczaj ma konstrukcję jętkową lub płatwiowo-kleszczową. Można go pokryć każdym wybranym materiałem, najlepiej wygląda pokryty strzechą z trzciny lub gontami drewnianymi.

Fundamenty oczywiście robione są bardziej tradycyjnie – z płyt betonowych lub robi się ściany fundamentowe.

Naturalne pokrycia dachu

Ze względu na duże koszty materiałów oraz fakt, że niewiele ekip w Polsce zajmuje się takimi pokryciami – naturalne pokrycia dachowe nie cieszą się bardzo dużą popularnością. Warto jednak wiedzieć jakie są ich rodzaje i zorientować się w cenach.

Deszczółki drewniane – nazywane są gontami lub wiórami drewnianymi (w zależności od ich wielkości). Deszczółki mogą być używane nawet przy dachach o dużym skomplikowaniu. Takie pokrycie średnio waży od 15 do 35 kilogramów na metr kwadratowy. Gonty mają szerokość od 7 do 12 centymetrów, wióry są mniejsze i cieńsze, mają szerokość od 6 do 8 centymetrów. Po roku od ich ułożenia trzeba zrobić ich impregnację, a jeszcze rok później rozprowadzić środek przeciwgrzybiczny i owadobójczy.

Łupki mineralne – jest to najbardziej trwałe i niewymagające zaimpregnowania pokrycie. Warstwową skałę osadową rozłupuje się na płytki o grubości około pięciu milimetrów i ona jest materiałem do zrobienia pokrycia. Metr kwadratowy waży od 25 do 40 kilogramów, a pokrycie jest bardzo odporne na warunki atmosferyczne, korozję biologiczną oraz promieniowanie UV. Dodatkowo bardzo dużą zaletą jest niepalność takiego pokrycia. Dzięki niedużym wymiarom łupków nadają się na dachy o bardzo skomplikowanych kształtach.

dach-kryty-strzecha

Strzecha – kiedyś takie pokrycie dachowe było wykonywane ze słomy, teraz robi się je z wyjątkowo twardych gatunków trzciny. Dach musi mieć nachylenie przynajmniej czterdzieści stopni. Grubość pokrycia to ok. 28-40 centymetrów, a waga wynosi więcej niż w przypadku pozostałych dwóch materiałów i wynosi około 50 do 75 kilogramów na metr kwadratowy. Według producentów trwałość dachu pokrytego strzechą kalkulowany jest na 60 lat. Należy jednak pamiętać o impregnacji przeciwogniowej co trzy lata. Strzecha bardzo dobrze izoluje cieplnie, a także świetnie wycisza i jest wodoszczelna.